Tasavvuf, bir yolculuktur. Kötü halden iyi bir hale, günahtan sevaba, güzel işlerden daha güzel işlere yolculuktur. Bu yolculuğun mekânı kalp, aracı zikir ve tefekkürdür..

Allah’ı zikretmenin ve tefekkürün insana faydası çoktur. Zikreden kişi takva kapısını açar, şeytanın vesvesesinden kurtulur.

Alimlerin açıklamasına göre her insana cennete girebilecek kabiliyet verilmiştir. Şerden kurtulmak insanın elindedir. Bu da takva ile, tevbe ile olur. Kimse “Bahtım kötüymüş, kötü bir surette yaratılmışım, kaderim beni iyiliklerden uzak kılmış.” diyemez.

Bir insan kâfir olsa, münafık olsa, günahları dağlar kadar olsa, halis ve samimi bir tevbe ile doğru yolu bulabilir. Hatta velî, kâmil bir insan olabilir. “Ey insan! Seni yaratıp düzgün ve dengeli kılan, ölçülü bir biçimde istediği gibi bir şekilde birleştiren, ihsanı bol Rabbine karşı seni aldatan nedir?” (İnfitar, 6-8) ayet-i kerimesindeki düzgün ve dengeli kılmanın manası budur.